شمارهٔ 80

جان روز چو مار است به شب چون ماهی

بنگر که تو با کدام جان همراهی

مائیم و هوای روی شاهنشاهی

در آب حیات عشق او چون ماهی

چندان که تو اسرار حقیقت خواهی

ز آنجا سخنی نیست به از کوتاهی

تا هست ز انگشت تو مه را راهی

میبشکافد ماه فلک، هر ماهی

گر برکشم از سینهٔ پرخون آهی

آتش گیرد جملهٔ عالم ماهی

ای گشته دلم بی تو چو آتشگاهی

وز هر رگ جان به آتش تو راهی