شمارهٔ 21

خائیدن آن لب که چشیدی شکرش

مالیدن دستی که کشیدی بسرش

بر طرف قمر نهاده مشک و شکرش

چکند که فقاع خوش نبندد به درش

گلشن که بهار ساخته جانورش

طاووس نگارین شده پا تا به سرش