رباعی شمارهٔ 49
عقل نے تیرے چہرے پر پردے بن رکھے ہیں
Reason has woven veils over your face
Toggle stanza 1خرد بر چهرهٔ تو پرده ها بافت
عقل نے تیرے چہرے پر پردے بن رکھے ہیں —
اور میری نگاہیں دیدار کی پیاسی رہتی ہیں ۔
Reason has woven veils over your face —
Yet my gaze remains thirsty for a glimpse of Your grace.
ہر لمحہ عقل اور شوق میں جنگ رہتی ہے —
تو نے میری گری پڑی کمزور جان میں کیسا فتنہ ڈال رکھا ہے ۔
In every moment, a battle rages between thought and desire —
What turmoil You've cast in my soul, a fragile, smoldering fire.
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم
که از بالابلندان شرمسارم
حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 323
بیا ای آنک بردی تو قرارم
درآ چون تنگ شکر در کنارم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1511
چه خوش بودی، دریغا، روزگارم؟
اگر با من خوشستی غمگسارم
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 172
چه خوش بودی، دریغا، روزگارم؟
اگر در من نگه کردی نگارم
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 173
به گل پیراهنی امیدوارم
که خوشبو سازد آغوش و کنارم
نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 424
هوای خانه و منزل ندارم
سر راهم غریب هر دیارم
علامہ اقبالزبور عجمغزلیاتغزل شمارهٔ 34
نه من بر مرکب ختلی سوارم
نه از وابستگان شهریارم
علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 93
آڈیو
صداکار منتخب کریں