رباعی شمارهٔ 69
میں باغ کے پرندوں کا ہمنوا اور رفیق ہوں
I'm a companion to the birds in the garden's grace
Toggle stanza 1به مرغان چمن همداستانم
میں باغ کے پرندوں کا ہمنوا اور رفیق ہوں —
اور بے زبان کلیوں کی آواز ہوں۔
I'm a companion to the birds in the garden's grace —
And the voice for the voiceless buds in their silent space.
جب میں مر جاؤں تو میری خاک کو بہار کی ہوا میں ملا دینا —
کیونکہ مجھے پھولوں کے طواف کے سوائے اور کوئی کام نہیں۔
When life departs, let my ashes join the breeze —
For tending roses, in life and death, is my only ease.
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
نمی داند مه نامهربانم
که دور از روی خوبش بر چه سانم؟
امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1296
چه نزدیک است جان تو به جانم
که هر چیزی که اندیشی بدانم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1515
چه نزدیک است جان تو به جانم
که هر چیزی که اندیشی بدانم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1516
من آن ماهم که اندر لامکانم
مجو بیرون مرا در عین جانم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1518
بیا کامروز بیرون از جهانم
بیا کامروز من از خود نهانم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1519
مرا تا نقره باشد میفشانم
تو را تا بوسه باشد میستانم
سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 419
ز تو گر یک نظر آید به جانم
نباید این جهان و آن جهانم
عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 561
ازین دریا که غرق اوست جانم
برون جستم ولیکن در میانم
عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 562
گهی شعر عراقی را بخوانم
گهی جامی زند آتش به جانم
علامہ اقبالارمغان حجازحضور رسالتبخش 7 - گهی شعر عراقی را بخوانم
آڈیو
صداکار منتخب کریں