آڈیوز

صداکار نازنین بازیان کی آڈیوز میں خیام کی کتاب رباعیات

یہ صفحہ صرف صداکار نازنین بازیان کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

165نظمیں165آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 103ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 103

آڈیو

رباعی شمارهٔ 104این اهل قبور خاک گشتند و غبار

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 104

آڈیو

رباعی شمارهٔ 105خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 105

آڈیو

رباعی شمارهٔ 106در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 106

آڈیو

رباعی شمارهٔ 107دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 107

آڈیو

رباعی شمارهٔ 108زآن می که حیات جاودانیست بخور

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 108

آڈیو

رباعی شمارهٔ 109گر باده خوری تو با خردمندان خور

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 109

آڈیو

رباعی شمارهٔ 110وقت سحر است خیز ای طرفه پسر

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 110

آڈیو

رباعی شمارهٔ 111از جملهٔ رفتگان این راه دراز

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 111

آڈیو

رباعی شمارهٔ 112ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 112

آڈیو

رباعی شمارهٔ 113وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 113

آڈیو

رباعی شمارهٔ 114مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 114

آڈیو

رباعی شمارهٔ 115جامی است که عقل آفرین می‌زندش

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 115

آڈیو

رباعی شمارهٔ 116خیام اگر ز باده مستی خوش باش

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 116

آڈیو

رباعی شمارهٔ 117در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 117

آڈیو

رباعی شمارهٔ 118ایام زمانه از کسی دارد ننگ

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 118

آڈیو

رباعی شمارهٔ 119از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 119

آڈیو

رباعی شمارهٔ 120با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 120

آڈیو

رباعی شمارهٔ 121ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 121

آڈیو

رباعی شمارهٔ 122این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 122

آڈیو

رباعی شمارهٔ 123برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 123

آڈیو

رباعی شمارهٔ 124برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 124

آڈیو

رباعی شمارهٔ 125بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 125

آڈیو

رباعی شمارهٔ 126تا چند اسیر عقل هر روزه شویم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 126

آڈیو

رباعی شمارهٔ 127چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 127

آڈیو

رباعی شمارهٔ 128خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 128

آڈیو

رباعی شمارهٔ 129دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 129

آڈیو

رباعی شمارهٔ 130ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 130

آڈیو

رباعی شمارهٔ 142قانع به یک استخوان چو کرکس بودن

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 142

آڈیو

رباعی شمارهٔ 143قومی متفکرند اندر ره دین

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 143

آڈیو

رباعی شمارهٔ 144گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروین

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 144

آڈیو

رباعی شمارهٔ 145گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 145

آڈیو

رباعی شمارهٔ 146مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 146

آڈیو

رباعی شمارهٔ 147می خوردن و گرد نیکوان گردیدن

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 147

آڈیو

رباعی شمارهٔ 148نتوان دل شاد را به غم فرسودن

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 148

آڈیو

رباعی شمارهٔ 149آن قصر که با چرخ همی‌ زد پهلو

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 149

آڈیو

رباعی شمارهٔ 150از آمدن و رفتن ما سودی کو؟

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 150

آڈیو

رباعی شمارهٔ 151از تن چو برفت جان پاک من و تو

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 151

آڈیو

رباعی شمارهٔ 152می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 152

آڈیو

رباعی شمارهٔ 153از هرچه بجز می است کوتاهی به

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 153

آڈیو

رباعی شمارهٔ 154بنگر ز صبا دامن گل چاک شده

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 154

آڈیو

رباعی شمارهٔ 155تا کی غم آن خورم که دارم یا نه

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 155

آڈیو

رباعی شمارهٔ 156یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 156

آڈیو

رباعی شمارهٔ 157آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 157

آڈیو

رباعی شمارهٔ 158از آمدن بهار و از رفتن دی

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 158

آڈیو

رباعی شمارهٔ 159از کوزه‌گری کوزه خریدم باری

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 159

آڈیو

رباعی شمارهٔ 160ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 160

آڈیو

رباعی شمارهٔ 161ای دل تو به اسرار معما نرسی

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 161

آڈیو

رباعی شمارهٔ 162ای دوست حقیقت شنو از من سخنی

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 162

آڈیو

رباعی شمارهٔ 163ای کاش که جای آرمیدن بودی

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 163

آڈیو

نظمیں

رباعی شمارهٔ 103–ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر

رباعی شمارهٔ 104–این اهل قبور خاک گشتند و غبار

رباعی شمارهٔ 105–خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر

رباعی شمارهٔ 106–در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور

رباعی شمارهٔ 107–دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار

رباعی شمارهٔ 108–زآن می که حیات جاودانیست بخور

رباعی شمارهٔ 109–گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 110–وقت سحر است خیز ای طرفه پسر

رباعی شمارهٔ 111–از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 112–ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز

رباعی شمارهٔ 113–وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز

رباعی شمارهٔ 114–مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس

رباعی شمارهٔ 115–جامی است که عقل آفرین می‌زندش

رباعی شمارهٔ 116–خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117–در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 118–ایام زمانه از کسی دارد ننگ

رباعی شمارهٔ 119–از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل

رباعی شمارهٔ 120–با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل

رباعی شمارهٔ 121–ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم

رباعی شمارهٔ 122–این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

رباعی شمارهٔ 123–برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

رباعی شمارهٔ 124–برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم

رباعی شمارهٔ 125–بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم

رباعی شمارهٔ 126–تا چند اسیر عقل هر روزه شویم

رباعی شمارهٔ 127–چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

رباعی شمارهٔ 128–خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم

رباعی شمارهٔ 129–دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام

رباعی شمارهٔ 130–ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم

رباعی شمارهٔ 142–قانع به یک استخوان چو کرکس بودن

رباعی شمارهٔ 143–قومی متفکرند اندر ره دین

رباعی شمارهٔ 144–گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروین

رباعی شمارهٔ 145–گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان

رباعی شمارهٔ 146–مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان

رباعی شمارهٔ 147–می خوردن و گرد نیکوان گردیدن

رباعی شمارهٔ 148–نتوان دل شاد را به غم فرسودن

رباعی شمارهٔ 149–آن قصر که با چرخ همی‌ زد پهلو

رباعی شمارهٔ 150–از آمدن و رفتن ما سودی کو؟

رباعی شمارهٔ 151–از تن چو برفت جان پاک من و تو

رباعی شمارهٔ 152–می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو

رباعی شمارهٔ 153–از هرچه بجز می است کوتاهی به

رباعی شمارهٔ 154–بنگر ز صبا دامن گل چاک شده

رباعی شمارهٔ 155–تا کی غم آن خورم که دارم یا نه

رباعی شمارهٔ 156–یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به

رباعی شمارهٔ 157–آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

رباعی شمارهٔ 158–از آمدن بهار و از رفتن دی

رباعی شمارهٔ 159–از کوزه‌گری کوزه خریدم باری

رباعی شمارهٔ 160–ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی

رباعی شمارهٔ 161–ای دل تو به اسرار معما نرسی

رباعی شمارهٔ 162–ای دوست حقیقت شنو از من سخنی

رباعی شمارهٔ 163–ای کاش که جای آرمیدن بودی

نظمیں

رباعی شمارهٔ 103–ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر

رباعی شمارهٔ 104–این اهل قبور خاک گشتند و غبار

رباعی شمارهٔ 105–خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر

رباعی شمارهٔ 106–در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور

رباعی شمارهٔ 107–دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار

رباعی شمارهٔ 108–زآن می که حیات جاودانیست بخور

رباعی شمارهٔ 109–گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 110–وقت سحر است خیز ای طرفه پسر

رباعی شمارهٔ 111–از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 112–ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز

رباعی شمارهٔ 113–وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز

رباعی شمارهٔ 114–مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس

رباعی شمارهٔ 115–جامی است که عقل آفرین می‌زندش

رباعی شمارهٔ 116–خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117–در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 118–ایام زمانه از کسی دارد ننگ

رباعی شمارهٔ 119–از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل

رباعی شمارهٔ 120–با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل

رباعی شمارهٔ 121–ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم

رباعی شمارهٔ 122–این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

رباعی شمارهٔ 123–برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

رباعی شمارهٔ 124–برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم

رباعی شمارهٔ 125–بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم

رباعی شمارهٔ 126–تا چند اسیر عقل هر روزه شویم

رباعی شمارهٔ 127–چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

رباعی شمارهٔ 128–خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم

رباعی شمارهٔ 129–دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام

رباعی شمارهٔ 130–ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم

رباعی شمارهٔ 103ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر

رباعی شمارهٔ 104این اهل قبور خاک گشتند و غبار

رباعی شمارهٔ 105خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر

رباعی شمارهٔ 106در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور

رباعی شمارهٔ 107دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار

رباعی شمارهٔ 108زآن می که حیات جاودانیست بخور

رباعی شمارهٔ 109گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 110وقت سحر است خیز ای طرفه پسر

رباعی شمارهٔ 111از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 112ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز

رباعی شمارهٔ 113وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز

رباعی شمارهٔ 114مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس

رباعی شمارهٔ 115جامی است که عقل آفرین می‌زندش

رباعی شمارهٔ 116خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 118ایام زمانه از کسی دارد ننگ

رباعی شمارهٔ 119از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل

رباعی شمارهٔ 120با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل

رباعی شمارهٔ 121ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم

رباعی شمارهٔ 122این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

رباعی شمارهٔ 123برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

رباعی شمارهٔ 124برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم

رباعی شمارهٔ 125بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم

رباعی شمارهٔ 126تا چند اسیر عقل هر روزه شویم

رباعی شمارهٔ 127چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

رباعی شمارهٔ 128خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم

رباعی شمارهٔ 129دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام

رباعی شمارهٔ 130ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم

رباعی شمارهٔ 142قانع به یک استخوان چو کرکس بودن

رباعی شمارهٔ 143قومی متفکرند اندر ره دین

رباعی شمارهٔ 144گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروین

رباعی شمارهٔ 145گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان

رباعی شمارهٔ 146مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان

رباعی شمارهٔ 147می خوردن و گرد نیکوان گردیدن

رباعی شمارهٔ 148نتوان دل شاد را به غم فرسودن

رباعی شمارهٔ 149آن قصر که با چرخ همی‌ زد پهلو

رباعی شمارهٔ 150از آمدن و رفتن ما سودی کو؟

رباعی شمارهٔ 151از تن چو برفت جان پاک من و تو

رباعی شمارهٔ 152می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو

رباعی شمارهٔ 153از هرچه بجز می است کوتاهی به

رباعی شمارهٔ 154بنگر ز صبا دامن گل چاک شده

رباعی شمارهٔ 155تا کی غم آن خورم که دارم یا نه

رباعی شمارهٔ 156یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به

رباعی شمارهٔ 157آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

رباعی شمارهٔ 158از آمدن بهار و از رفتن دی

رباعی شمارهٔ 159از کوزه‌گری کوزه خریدم باری

رباعی شمارهٔ 160ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی

رباعی شمارهٔ 161ای دل تو به اسرار معما نرسی

رباعی شمارهٔ 162ای دوست حقیقت شنو از من سخنی

رباعی شمارهٔ 163ای کاش که جای آرمیدن بودی

رباعی شمارهٔ 103ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر

رباعی شمارهٔ 104این اهل قبور خاک گشتند و غبار

رباعی شمارهٔ 105خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر

رباعی شمارهٔ 106در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور

رباعی شمارهٔ 107دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار

رباعی شمارهٔ 108زآن می که حیات جاودانیست بخور

رباعی شمارهٔ 109گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 110وقت سحر است خیز ای طرفه پسر

رباعی شمارهٔ 111از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 112ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز

رباعی شمارهٔ 113وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز

رباعی شمارهٔ 114مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس

رباعی شمارهٔ 115جامی است که عقل آفرین می‌زندش

رباعی شمارهٔ 116خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 118ایام زمانه از کسی دارد ننگ

رباعی شمارهٔ 119از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل

رباعی شمارهٔ 120با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل

رباعی شمارهٔ 121ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم

رباعی شمارهٔ 122این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

رباعی شمارهٔ 123برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

رباعی شمارهٔ 124برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم

رباعی شمارهٔ 125بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم

رباعی شمارهٔ 126تا چند اسیر عقل هر روزه شویم

رباعی شمارهٔ 127چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

رباعی شمارهٔ 128خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم

رباعی شمارهٔ 129دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام

رباعی شمارهٔ 130ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم

رباعی شمارهٔ 142قانع به یک استخوان چو کرکس بودن

رباعی شمارهٔ 143قومی متفکرند اندر ره دین