آڈیوز

صداکار فاطمه زندی کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار فاطمه زندی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

809نظمیں809آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 58گویند مرو در پی آن سرو بلند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 58

آڈیو

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 58

آڈیو

رباعی شمارهٔ 59کس با تو عدو محاربت نتواند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 59

آڈیو

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 59

آڈیو

رباعی شمارهٔ 60آنان که پری‌روی و شکر گفتارند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 60

آڈیو

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 60

آڈیو

رباعی شمارهٔ 61آن کودک لشکری که لشکر شکند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 61

آڈیو

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 61

آڈیو

رباعی شمارهٔ 62کس عیب نظر باختن ما نکند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 62

آڈیو

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 62

آڈیو

رباعی شمارهٔ 63مجنون اگر احتمال لیلی نکند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 63

آڈیو

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 63

آڈیو

رباعی شمارهٔ 64آن درد ندارم که طبیبان دانند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 64

آڈیو

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 64

آڈیو

رباعی شمارهٔ 65مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 65

آڈیو

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 65

آڈیو

رباعی شمارهٔ 66هر چند که عیبم از قفا می‌گویند

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 66

آڈیو

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 66

آڈیو

رباعی شمارهٔ 67با دوست به گرمابه درم خلوت بود

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 67

آڈیو

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 67

آڈیو

رباعی شمارهٔ 68من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 68

آڈیو

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 68

آڈیو

رباعی شمارهٔ 69داد طرب از عمر بده تا برود

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 69

آڈیو

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 69

آڈیو

رباعی شمارهٔ 70سودای تو از سرم به در می‌نرود

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 70

آڈیو

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 70

آڈیو

رباعی شمارهٔ 71من گر سگکی زان تو باشم چه شود؟

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 71

آڈیو

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 71

آڈیو

رباعی شمارهٔ 72چون صورت خویشتن در آیینه بدید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 72

آڈیو

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 72

آڈیو

رباعی شمارهٔ 73گر تیر جفای دشمنان می‌آید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 73

آڈیو

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 73

آڈیو

رباعی شمارهٔ 74من چاکر آنم که دلی برباید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 74

آڈیو

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 74

آڈیو

رباعی شمارهٔ 75این ریش تو سخت زود برمی‌آید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 75

آڈیو

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 75

آڈیو

رباعی شمارهٔ 76امشب نه بیاض روز برمی‌آید

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 76

آڈیو

غزل شمارهٔ 76یارا بهشت صحبت یاران همدم است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 76

آڈیو

رباعی شمارهٔ 77هرچند که هست عالم از خوبان پر

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 77

آڈیو

غزل شمارهٔ 77بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 77

آڈیو

رباعی شمارهٔ 78بستان رخ تو گلستان آرد بار

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 78

آڈیو

غزل شمارهٔ 78امشب به راستی شب ما روز روشن است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 78

آڈیو

رباعی شمارهٔ 79از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 79

آڈیو

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 79

آڈیو

رباعی شمارهٔ 80ای دست جفای تو چو زلف تو دراز

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 80

آڈیو

غزل شمارهٔ 80این خط شریف از آن بنان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 80

آڈیو

رباعی شمارهٔ 81تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 81

آڈیو

غزل شمارهٔ 81چه روی است آن که پیش کاروان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 81

آڈیو

رباعی شمارهٔ 82نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 82

آڈیو

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 82

آڈیو

نظمیں

رباعی شمارهٔ 58–گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58–اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59–کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59–آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

رباعی شمارهٔ 60–آنان که پری‌روی و شکر گفتارند

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61–آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61–افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62–کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

رباعی شمارهٔ 63–مجنون اگر احتمال لیلی نکند

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 64–آن درد ندارم که طبیبان دانند

غزل شمارهٔ 64–این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

رباعی شمارهٔ 65–مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند

غزل شمارهٔ 65–عیب یاران و دوستان هنر است

رباعی شمارهٔ 66–هر چند که عیبم از قفا می‌گویند

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67–با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68–من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68–چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 69–داد طرب از عمر بده تا برود

غزل شمارهٔ 69–عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

رباعی شمارهٔ 70–سودای تو از سرم به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 70–ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

رباعی شمارهٔ 71–من گر سگکی زان تو باشم چه شود؟

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 72–چون صورت خویشتن در آیینه بدید

غزل شمارهٔ 72–پای سرو بوستانی در گِل است

رباعی شمارهٔ 73–گر تیر جفای دشمنان می‌آید

غزل شمارهٔ 73–دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

رباعی شمارهٔ 74–من چاکر آنم که دلی برباید

غزل شمارهٔ 74–شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

رباعی شمارهٔ 75–این ریش تو سخت زود برمی‌آید

غزل شمارهٔ 75–کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

رباعی شمارهٔ 76–امشب نه بیاض روز برمی‌آید

غزل شمارهٔ 76–یارا بهشت صحبت یاران همدم است

رباعی شمارهٔ 77–هرچند که هست عالم از خوبان پر

غزل شمارهٔ 77–بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

رباعی شمارهٔ 78–بستان رخ تو گلستان آرد بار

غزل شمارهٔ 78–امشب به راستی شب ما روز روشن است

رباعی شمارهٔ 79–از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر

غزل شمارهٔ 79–این باد بهار بوستان است؟

رباعی شمارهٔ 80–ای دست جفای تو چو زلف تو دراز

غزل شمارهٔ 80–این خط شریف از آن بنان است

رباعی شمارهٔ 81–تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز

غزل شمارهٔ 81–چه روی است آن که پیش کاروان است

رباعی شمارهٔ 82–نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز

غزل شمارهٔ 82–هزار سختی اگر بر من آید آسان است

نظمیں

رباعی شمارهٔ 58–گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58–اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59–کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59–آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

رباعی شمارهٔ 60–آنان که پری‌روی و شکر گفتارند

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61–آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61–افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62–کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

رباعی شمارهٔ 63–مجنون اگر احتمال لیلی نکند

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 64–آن درد ندارم که طبیبان دانند

غزل شمارهٔ 64–این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

رباعی شمارهٔ 65–مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند

غزل شمارهٔ 65–عیب یاران و دوستان هنر است

رباعی شمارهٔ 66–هر چند که عیبم از قفا می‌گویند

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67–با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68–من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68–چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 69–داد طرب از عمر بده تا برود

غزل شمارهٔ 69–عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

رباعی شمارهٔ 70–سودای تو از سرم به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 70–ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

رباعی شمارهٔ 71–من گر سگکی زان تو باشم چه شود؟

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 58گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

رباعی شمارهٔ 60آنان که پری‌روی و شکر گفتارند

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

رباعی شمارهٔ 63مجنون اگر احتمال لیلی نکند

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 64آن درد ندارم که طبیبان دانند

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

رباعی شمارهٔ 65مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

رباعی شمارهٔ 66هر چند که عیبم از قفا می‌گویند

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 69داد طرب از عمر بده تا برود

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

رباعی شمارهٔ 70سودای تو از سرم به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

رباعی شمارهٔ 71من گر سگکی زان تو باشم چه شود؟

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 72چون صورت خویشتن در آیینه بدید

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است

رباعی شمارهٔ 73گر تیر جفای دشمنان می‌آید

غزل شمارهٔ 73دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

رباعی شمارهٔ 74من چاکر آنم که دلی برباید

غزل شمارهٔ 74شراب از دست خوبان سلسبیل‌ست

رباعی شمارهٔ 75این ریش تو سخت زود برمی‌آید

غزل شمارهٔ 75کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

رباعی شمارهٔ 76امشب نه بیاض روز برمی‌آید

غزل شمارهٔ 76یارا بهشت صحبت یاران همدم است

رباعی شمارهٔ 77هرچند که هست عالم از خوبان پر

غزل شمارهٔ 77بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است

رباعی شمارهٔ 78بستان رخ تو گلستان آرد بار

غزل شمارهٔ 78امشب به راستی شب ما روز روشن است

رباعی شمارهٔ 79از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

رباعی شمارهٔ 80ای دست جفای تو چو زلف تو دراز

غزل شمارهٔ 80این خط شریف از آن بنان است

رباعی شمارهٔ 81تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز

غزل شمارهٔ 81چه روی است آن که پیش کاروان است

رباعی شمارهٔ 82نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

رباعی شمارهٔ 58گویند مرو در پی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 58اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست

رباعی شمارهٔ 59کس با تو عدو محاربت نتواند

غزل شمارهٔ 59آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست

رباعی شمارهٔ 60آنان که پری‌روی و شکر گفتارند

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

رباعی شمارهٔ 61آن کودک لشکری که لشکر شکند

غزل شمارهٔ 61افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

رباعی شمارهٔ 62کس عیب نظر باختن ما نکند

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

رباعی شمارهٔ 63مجنون اگر احتمال لیلی نکند

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 64آن درد ندارم که طبیبان دانند

غزل شمارهٔ 64این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است

رباعی شمارهٔ 65مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند

غزل شمارهٔ 65عیب یاران و دوستان هنر است

رباعی شمارهٔ 66هر چند که عیبم از قفا می‌گویند

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

رباعی شمارهٔ 67با دوست به گرمابه درم خلوت بود

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

رباعی شمارهٔ 68من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

غزل شمارهٔ 68چشمت خوش است و بر اثر خواب خوش‌تر است

رباعی شمارهٔ 69داد طرب از عمر بده تا برود

غزل شمارهٔ 69عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

رباعی شمارهٔ 70سودای تو از سرم به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 70ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترست

رباعی شمارهٔ 71من گر سگکی زان تو باشم چه شود؟

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

رباعی شمارهٔ 72چون صورت خویشتن در آیینه بدید

غزل شمارهٔ 72پای سرو بوستانی در گِل است