بخش 35 - تمثیل در اطوار وجود و بی اعتباری هستی عالم وجود

شاعر: شیخ محمود شبستری

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صنف: مثنوی

صداکار: فاطمه زندی

بخاری مرتفع گردد ز دریا

به امر حقّ فرو بارد به صحرا

شعاعِ آفتاب از چرخِ چارم

بر او افتد شود ترکیب با هم

کند گرمی دگر ره عزمِ بالا

در آویزد بدو آن آبِ دریا

چو با ایشان شود خاک و هوا ضَمّ

برون آید نباتِ سبز و خرمّ

غذای جانور گردد ز تبدیل

خورد انسان و یابد باز تحلیل

شود یک نطفه و گردد در اطوار

وز او انسان شود پیدا دگر بار

چو نورِ نفْسِ گویا در تن آید

یکی جسمِ لطیفِ روشن آید

شود طفل و جوان و کَهل و کَمپیر

بداند علم و رای و فهم و تدبیر

رسد آنگه اجل از حضرتِ پاک

رود پاکی به پاکی خاک با خاک

1010

همه اجزای عالم چون نباتند

که یک قطره ز دریای حیاتند

1111

زمان چون بگذرد بر وی شود باز

همه انجامِ ایشان همچو آغاز

1212

رود هر یک از ایشان سوی مرکز

که نگذارد طبیعت خوی مرکز

1313

چو دریایی است وحدت لیک پر خون

کز او خیزد هزاران موجِ مجنون

1414

نگر تا قطرهٔ باران ز دریا

چگونه یافت چندین شکل و اسما

1515

بخار و ابر و باران و نم و گِل

نبات و جانور انسانِ کامل

1616

همه یک قطره بود آخِر در اول

کز او شد این همه اشیا مُمَثَّل

1717

جهان از عقل و نفس و چرخ و اجرام

چو آن یک قطره دان ز آغاز و انجام

1818

اجل چون در رسد در چرخ و انجُم

شود هستی همه در نیستی گُم

1919

چو موجی بر زند گردد جهان طَمس

یقین گردد «کَأَن لَّمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ»

2020

خیال از پیش برخیزد به یک بار

نماند غیرِ حقّ در دارْ دَیّار

2121

تو را قُربی شود آن لحظه حاصل

شوی تو بی تویی با دوست واصل

2222

وصالِ این جایگه رفعِ خیال است

چو غیر از پیش برخیزد وصال است

2323

مگو ممکن ز حدِّ خویش بگذشت

نه او واجب شد و نه واجب او گشت

2424

هر آن کو در معانی گشت فایق

نگوید کین بود قلبِ حقایق

2525

هزاران نشأه داری خواجه در پیش

برو آمد شدِ خود را بیندیش

2626

ز بحثِ جزو و کلّ نشئآتِ انسان

بگویم یک به یک پیدا و پنهان

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور