بخش 7 - جواب

شاعر: شیخ محمود شبستری

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صنف: مثنوی

صداکار: رضا

در آلا فکر کردن شرطِ راه است

ولی در ذاتِ حق محضِ گناه است

بود در ذاتِ حق اندیشه باطل

محالِ محض دان تحصیلِ حاصل

چو آیات است روشن گشته از ذات

نگردد ذاتِ او روشن ز آیات

همه عالم به نورِ اوست پیدا

کجا او گردد از عالم هویدا؟

نگنجد نورِ ذات اندر مظاهر

که سُبحاتِ جلالش هست قاهر

رها کن عقل را، با حق همی باش

که تابِ خور ندارد چشمِ خفّاش

در آن موضع که نورِ حق دلیل است

چه جای گفتگوی جبرئیل است

فرشته گرچه دارد قرب درگاه

نگنجد در مقام «لی مع‌الله»

چو نور او مَلَک را پر بسوزد

خرد را جمله پا و سر بسوزد

1010

بود نورِ خرد در ذاتِ انور

بسانِ چشمِ سر در چشمهٔ خور

1111

چو مُبْصَر در نظر نزدیک گردد

بصر ز ادراکِ او تاریک گردد

1212

سیاهی گر بدانی نورِ ذات است

به تاریکی درون، آبِ حیات است

1313

سیه جز قابضِ نورِ بصر نیست

نظر بگذار کاین جای نظر نیست

1414

چه نسبت خاک را با عالمِ پاک

که ادراک است عجز از درکِ ادراک

1515

سیه روئی ز ممکن در دو عالم

جدا هرگز نشد والله اعلم

1616

سواد‌الوجه فی‌الدّارین درویش

سوادِ اعظم آمد بی کم و بیش

1717

چه می‌گویم که هست این نکته باریک

شبِ روشن میانِ روزِ تاریک

1818

در‌ین مشهد که انوارِ تجلّی است

سخن دارم ولی نا‌گفتن اولی است

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور