سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 212رباعی شمارهٔ 212شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: پسصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںخواندیم گرسنه ما ز دل یار هوسسیر از چو تویی بگو که یا رد شد پس22نقل کریںتو نعمت هر دو عالمی به نزد همه کسقدر چو تویی گرسنهای داند و بس◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای دیده ز هر طرف که برخیزد خسطرفهست که جز در تو نیاویزد خسسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 211اگلی نظمای چون هستی برده دل من به هوسچون نیستیم غم فراق تو نه بسسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 213◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای دیده ز هر طرف که برخیزد خسطرفهست که جز در تو نیاویزد خسسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 211
اگلی نظمای چون هستی برده دل من به هوسچون نیستیم غم فراق تو نه بسسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 213
