غزل شمارهٔ 7

هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز را

خسروی باید که داند قدر این شبدیز را

می ده ای ساقی که می به درد عشق‌آمیز را

زنده کن در می‌پرستی سنت پرویز را

ساقیا می ده که جز می نشکند پرهیز را

تا زمانی کم کنم این زهد رنگ‌آمیز را