سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 267رباعی شمارهٔ 267شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: پارایچشمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگفتم خود را ز خس نگهدار ای چشمخود را و مرا به درد مسپار ای چشم22نقل کریںواکنون که به دیده در زدی خار ای چشمتا جانت برآید اشک می بار ای چشم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون در غم آن نگار سرکش باشمآب انگارم گرچه در آتش باشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 266اگلی نظمافسرده شد از دم دهانم دم چشمبر ناخن من گیا دمید از نم چشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 268◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون در غم آن نگار سرکش باشمآب انگارم گرچه در آتش باشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 266
اگلی نظمافسرده شد از دم دهانم دم چشمبر ناخن من گیا دمید از نم چشمسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 268
