صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 397غزل شمارهٔ 397شاعر: صائبوزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیہ: وشمراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںمکن یارب گران در منتهای عمر گوشم راسبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم را22نقل کریںگران کردن مروت نیست بار ناتوانان رابه فضل خویشتن تخفیف فرما ثقل گوشم را33نقل کریںچو من از عیب مردم دیده باریک بین بستمبه عیب خویش بینا کن دو چشم عیب پوشم را44نقل کریںمرا ذکر خفی تلقین کن از لطف نهان خودمکن بازیچه گفتار، لبهای خموشم را55نقل کریںدرین میخانه چون خم تا تن خاکی است پا بر جابه کام دل رسان یارب شراب خامجوشم را66نقل کریںز بیهوشی عنان نفس سرکش می رود از کفمگردان زیر دست خواب غفلت، مغز هوشم را77نقل کریںنصیب حق شناسان ساز شهد گفتگوی منمگردان رزق کافر نعمتان دهر، نوشم را88نقل کریںحبابی چون کشد بر سر محیط بیکرانی را؟به خورد باده ظرفی ده دل خونابه نوشم را99نقل کریںز سردی های دوران نیست صائب بر دلم بارینه آن دیگم که مانع گردد آب سرد، جوشم را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممسوز ای سنگدل از انتظار می کبابم رابه درد باده کن تعمیر احوال خرابم راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 396اگلی نظمبه وحدت می توان کردن سبک غم های عالم راکه تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 398◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممسوز ای سنگدل از انتظار می کبابم رابه درد باده کن تعمیر احوال خرابم راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 396
اگلی نظمبه وحدت می توان کردن سبک غم های عالم راکه تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 398
