غزل شمارهٔ 462

شاعر: صائب

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قافیہ: انهدرشبها

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شب‌ها

نمی‌افتد ز جوش خویشتن میخانه در شب‌ها

به غفلت مگذران چون شمع شب را از سیه‌کاری

که دل روشن شود از گریه مستانه در شب‌ها

ازان هردم بود جایی درین ظلمت‌سرا سالک

که گردد خواب تلخ از بستر بیگانه در شب‌ها

ندارد خلق، با هرکس سیه شد روز او، کاری

ز سنگ کودکان ایمن بود دیوانه در شب‌ها

ز حرف پوچ دل‌های سیه را نیست پروایی

که خواب‌آلودگان را خوش بود افسانه در شب‌ها

گوارا می‌شود روز سیاه از آتشین‌رویان

که رقص شادمانی می‌کند پروانه در شب‌ها

نگردد خواب گرد دیده خونبار عاشق را

که از می گرم گردد دیده پیمانه در شب‌ها

ز روی انجم از شب‌زنده‌داری نور می‌بارد

تو هم چون شمع، قدی راست کن مردانه در شب‌ها

پریشان می‌کنی جمعیت شب‌زنده‌داران را

به زلف خود مکش ای عنبرین‌مو، شانه در شب‌ها

1010

ندارم خلوتی تا می‌کشم تنها، خوشا زاهد

که از محراب دارد گوشه‌ای رندانه در شب‌ها

1111

ره خوابیده هیهات است بی‌شبگیر طی گردد

به مهد خواب شیرین تن مده طفلانه در شب‌ها

1212

ندارد خواب با پای نگارآلود، بوی گل

به گرد باغ سیری کن سبک‌روحانه در شب‌ها

1313

دل افگار ما را نیست غیر از داغ، دلسوزی

ز چشم جغد دارد روشنی ویرانه در شب‌ها

1414

مبادا آه کم فرصت به دامانت درآویزد

ز خلوت برمیا زنهار بی‌باکانه در شب‌ها

1515

رفیقان موافق می‌برند از دل سیاهی را

حریفی نیست به از شیشه و پیمانه در شب‌ها

1616

مکن پهلو به بستر آشنا صائب چو بی‌دردان

سری چون غنچه بر زانو بنه رندانه در شب‌ها

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور