صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 832

غزل شمارهٔ 832

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: المارا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را
چون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را
22
گرد یتیمی ما چون گوهرست ذاتی
نتوان فشاند از دل گرد ملال ما را
33
ما را ز زیر پر هست راهی به آن گلستان
هر چند سخت بندد صیاد بال ما را
44
آن کس که داد ما را ز آغاز آنچه بایست
هم می کند در آخر فکر مآل ما را
55
چون سایلان مبرم از تیغ رو نتابیم
چین جبین نبندد راه سؤال ما را
66
تا می توان گرفتن ای دلبران به گردن
در دست و پا مریزید خون حلال ما را
77
ما چون گهر حصاری در روی سخت خویشیم
از خشکسال غم نیست آب زلال ما را
88
چون مشک سوده سازد ناسور زخم ها را
گردی که خیزد از ره مشکین غزال ما را
99
از قیل و قال هر کس حالش بود هویدا
نتوان نهفته کردن از خلق حال ما را
1010
دایم به آبروییم از فیض خاکساری
از دست هم ربایند رندان سفال ما را
1111
در ناتمامی امروز از ما تمامتر نیست
هر ناقصی چه داند صائب کمال ما را؟
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را

بر ما و خود ستم کرد هر کس ستود ما را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 831

اگلی نظم

از آه روز گردان شبهای تار خود را

آیینه دو رو کن لیل و نهار خود را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 833

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00