صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 125

غزل شمارهٔ 125

شاعر: صائب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: انسازدمرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟
بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا
22
چند چون آبِ گُهر باشم گره در یک مقام؟
خضر‌ راهی کو، که موجِ خوش‌عنان سازد مرا
33
می‌گریزم در پناهِ بی‌خودی از خلق، چند
خودفروشی بندهٔ این کاروان سازد مرا
44
خوشتر از کُنجِ دهانِ یار می‌آید به چشم
گوشه‌ای کز دیدهٔ مردم نهان سازد مرا
55
می‌کنم پهلو تهی از قرب، تا کی چون صدف
چربی پهلوی گوهر، استخوان سازد مرا
66
وادی پیموده را از سرگرفتن مشکل است
چون زلیخا، عشق می‌ترسم جوان سازد مرا
77
بخیه از جوهر زنم بر چشم‌شوخ آیینه را
چهرهٔ محجوبِ او گر دیده‌بان سازد مرا
88
جلوهٔ دست و گریبانِ گلِ این بوستان
سخت می‌ترسم خجل از باغبان سازد مرا
99
استخوانم همچو صبح آغوشِ رغبت واکند
گر نشانِ تیر، آن ابرو‌کمان سازد مرا
1010
گر‌چه خاکِ راهِ عشقم، می‌خورم خون گر به سهو
بادپیمایی طَرَف با آسمان سازد مرا
1111
صائب از رازِ دهانِ او نیارم سر برون
فکر اگر باریک چون موی میان سازد مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

التفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مرا

گرمی افسردگان افسرده‌تر سازد مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 124

اگلی نظم

چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مرا

تابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 126

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00