صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 4534

غزل شمارهٔ 4534

شاعر: صائب

وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

قافیہ: ابمیشود

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شود

خنده برق را کجا ابر حجاب می‌شود

2

شوری بخت اگر چنین بی‌نمکی ز حد برد

گرد نمک به دیده‌ام پرده خواب می‌شود

3

سوخته محبتم غیرت عشق می‌کشم

من دل خویش می‌خورم هرکه کباب می‌شود

4

از دم سرد ناصحان گرمی من زیاده شد

غوره به چشم پختگان باده ناب می‌شود

5

رنگ نماند در لبش از نفس فسردگان

باده هوا چو می‌خورد پا به رکاب می‌شود

6

با همه کس یگانه‌ام از اثر یگانگی

گرد برآید از دلم هرکه خراب می‌شود

7

مردم چشم می‌شود دایره محیط را

کاسه هرکه سرنگون همچو حباب می‌شود

8

صائب اگر چنین زند جوش عرق ز عارضش

خانه عقل و صبر و دین زود خراب می‌شود

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کند

شد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4533

اگلی نظم

چه خوش است ناله من به نوا رسیده باشد

دل پا شکسته من به دوا رسیده باشد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4535

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور