صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 155

غزل شمارهٔ 155

شاعر: صائب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: ویشمرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: پری ساتکنی عندلیب
Toggle stanza 1
11
می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرا
نیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
22
با خیال او نظر بازی نمی آید ز من
بس که ترسیده است چشم از تندی خویش مرا
33
در رگ ابر سیه امید باران است بیش
یک سر مو نیست بیم از چین ابرویش مرا
44
گر چو مژگان صد زبان پیدا کنم، چون مردمک
مهر بر لب می زند چشم سخنگویش مرا
55
از نصیحت هر قدر می آورم دل را به راه
می برد از راه بیرون، قد دلجویش مرا
66
نیست پنهان پیچ و تاب من ز قد و زلف او
دست چون موی کمر پیچیده هر مویش مرا
77
برگ عیش من در ایام خزان آماده است
تا به گل رفته است پا چون سرو در کویش مرا
88
گرچه زان سنگین دل آمد بارها پایش به سنگ
همچنان بی تابی دل می برد سویش مرا
99
چشم حیران گر شود چون زلف سر تا پای من
نیست صائب سیری از نظاره رویش مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بی زبانی پرده داری می کند راز مرا

می دهد خاموشی من سرمه غماز مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 154

اگلی نظم

نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرا

اره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 156

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرا

اره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 156

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00