صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 87غزل شمارهٔ 87شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: انخویشراہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںغنچهسان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را22نقل کریںکاروانگاهِ حوادث جای خوابِ امن نیستدر رهِ سیلِ خطر مگشا میانِ خویش را33نقل کریںچون شرر بشمر به دامانِ عدم، آسوده شودر گره تا چند داری نقدِ جانِ خویش را44نقل کریںبرنمیآیی به زخمِ آسیایِ آسماننرم کن زنهار چون مغز استخوانِ خویش را55نقل کریںمرگ را بر خود گوارا کن در ایامِ حیاتدر بهاران بگذران فصلِ خزانِ خویش را66نقل کریںهر سرِ موی تو از غفلت به راهی میرودجمع کن پیش از گذشتن کاروانِ خویش را77نقل کریںوحشیِ فرصت چو تیر از شَست بیرون جسته استتا تو زه میسازی ای غافل کمانِ خویش را88نقل کریںچاهِ صحرایِ طلب از نقشِ پا افزونتر استزینهار از کف مده صائب عنانِ خویش را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 86اگلی نظمحسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 88◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںمن که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 86◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 86
اگلی نظمحسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 88
من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 86
