صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 128

غزل شمارهٔ 128

شاعر: صائب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: ورمیسازدمرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرا
دور‌گردی و نگاهِ دور می‌سازد مرا
22
نیست از بی‌حاصلی نقلِ مکان در خاطرم
خارِ بی برگم، زمینِ شور می‌سازد مرا
33
چشم بر دریا ندارد کاسهٔ دریوزه‌ام
اشکِ نیسان چون صدف معمور می‌سازد مرا
44
با گشادِ جبهه چون آیینه نازک‌مشربم
از نظرها یک نفس مستور می‌سازد مرا
55
نیست در دل حسن را زنگی ز نیلِ چشم‌زخم
آبِ حیوانم، شبِ دِیجور می‌سازد مرا
66
پلهٔ نزدیک، سازد دستِ جرأت را دراز
خارِ دیوارم، نگاهِ دور می‌سازد مرا
77
غنچه را با شاخساران است پیوندِ قدیم
دارِ عبرت چون سرِ منصور می‌سازد مرا
88
خاکساری پادشاهِ وقت خویشم کرده است
از سفالی کاسهٔ فغفور می‌سازد مرا
99
سبزهٔ خوابیده را بیدار سازد ناله‌ام
وای بر باغی که از خود دور می‌سازد مرا
1010
بر دلِ من چون گهر گردِ یتیمی بار نیست
کلفتِ روی زمین معمور می سازد مرا
1111
نیست از زخمِ زبان پروا، ز شیرینی مرا
شهدِ صافم، خانهٔ زنبور می‌سازد مرا
1212
نیست صائب در بساطِ من به غیر از زخم و داغ
همچو مجنون وادیِ پرشور می‌سازد مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

تَر‌زبانی معدنِ زَنگار می‌سازد مرا

خامشی آیینهٔ اسرار می‌سازد مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 127

اگلی نظم

دیدنِ لعلِ لبش خاموش می‌سازد مرا

تنگ‌ظرفم، رنگِ می مدهوش می‌سازد مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 129

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00