صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 129

غزل شمارهٔ 129

شاعر: صائب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: وشمیسازدمرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
دیدنِ لعلِ لبش خاموش می‌سازد مرا
تنگ‌ظرفم، رنگِ می مدهوش می‌سازد مرا
22
مُهرهٔ گهواره‌ام اشک است چون طفلِ یتیم
می‌خورد خون دایه تا خاموش می‌سازد مرا
33
شعله‌های شوخ از صَرصَر شود بی‌باک‌تر
سیلی استاد، بازیگوش می‌سازد مرا
44
پردهٔ شرم و حجابِ من ز گل نازکترست
گرمیِ نَظّاره شبنم‌پوش می‌سازد مرا
55
می‌کنم در جرعهٔ اول سبکبارش ز غم
چون سبو هر کس که بارِ دوش می‌سازد مرا
66
حسنِ مهتابی مرا می‌ریزد از هم چون کتان
از بهار افزون خزان مدهوش می‌سازد مرا
77
گر چنین خواهد ز روی دردِ بلبل ناله کرد
همچو شاخِ گل سراپا گوش می‌سازد مرا
88
همچنان بر سروِ سیمینِ تو می‌لرزد دلم
گر نسیم از برگِ گل آغوش می‌سازد مرا
99
گر‌چه می‌داند نماند برق پنهان در سحاب
آسمانِ ساده‌دل خس‌پوش می‌سازد مرا
1010
صائب از گفت و شنودِ خلق مغزم پوچ شد
گوش سنگین و لب خاموش می‌سازد مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرا

دور‌گردی و نگاهِ دور می‌سازد مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 128

اگلی نظم

تن‌پرستی زیردستِ خاک می‌سازد مرا

بی‌خودی تاجِ سرِ افلاک می‌سازد مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 130

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00