رباعیات

رباعی شمارهٔ 1آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 1

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 2تدبیر صواب از دل خوش باید جست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 2

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 3آن کس که خطای خویش بیند که رواست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 3

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 4گر در همه شهر یک سر نیشترست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 4

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 5گر خود ز عبادت استخوانی در پوست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 5

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 6تا یک سر مویی از تو هستی باقیست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 6

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 7بالای قضای رفته فرمانی نیست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 7

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 8ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 8

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 9دادار که بر ما در قسمت بگشاد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 9

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 10نه هر که زمانه کار او دربندد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 10

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 11ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 11

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 12شاها سم اسبت آسمان می‌سپرد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 12

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 13ظلم از دل و دست ملک نیرو ببرد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 13

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 14از می طرب افزاید و مردی خیزد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 14

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 15نادان همه جا با همه کس آمیزد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 15

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 16هر کس که درست قول و پیمان باشد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 16

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 17هر دولت و مکنت که قضا می‌بخشد

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 17

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 18بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 18

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 19نه هر که ستم بر دگری بتواند

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 19

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 20مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 20

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 21عنقا بشد و فر هماییش بماند

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 21

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 22نه هر که طراز جامه بر دوش کند

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 22

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 23فرزانه رضای نفس رعنا نکند

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 23

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 24آن گل که هنوز نو به دست آمده بود

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 24

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 25افسوس بر آن دل که سماعش نربود

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 25

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 26با گل به مثل چو خار می‌باید بود

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 26

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 27جایی که درخت عیش پربار بود

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 27

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 28داد طرب از عمر بده تا برود

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 28

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 29دریاب کزین جهان گذر خواهد بود

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 29

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 30گر تیر جفای دشمنان می‌آید

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 30

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 31هرکس به نصیب خویش خواهند رسید

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 31

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 32درویش که حلقهٔ دری زد یک بار

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 32

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 33از دست مده طریق احسان پدر

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 33

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 34گر آدمیی بادهٔ گلرنگ بخور

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 34

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 35چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 35

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 36چون زهرهٔ شیران بدرد نالهٔ کوس

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 36

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 37سودی نکند فراخنای بر و دوش

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 37

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 38ای صاحب مال، فضل کن بر درویش

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 38

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 39بوی بغلت می‌رود از پارس به کیش

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 39

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 40تا دل ز مراعات جهان برکندم

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 40

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 41چون ما و شما مقارب یکدگریم

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 41

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 42تنها ز همه خلق و نهان می‌گریم

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 42

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 43بشنو به ارادت سخن پیر کهن

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 43

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 44امروز که دستگاه داری و توان

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 44

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 45با زنده‌دلان نشین و صادق نفسان

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 45

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 46روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 46

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 47ای یار کجایی که در آغوش نه‌ای

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 47

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 48گر کان فضائلی وگر دریایی

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 48

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 49گر سنگ همه لعل بدخشان بودی

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 49

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 50فردا که به نامهٔ سیه درنگری

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ 50

آڈیو

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست

رباعی شمارهٔ 2–تدبیر صواب از دل خوش باید جست

رباعی شمارهٔ 3–آن کس که خطای خویش بیند که رواست

رباعی شمارهٔ 4–گر در همه شهر یک سر نیشترست

رباعی شمارهٔ 5–گر خود ز عبادت استخوانی در پوست

رباعی شمارهٔ 6–تا یک سر مویی از تو هستی باقیست

رباعی شمارهٔ 7–بالای قضای رفته فرمانی نیست

رباعی شمارهٔ 8–ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت

رباعی شمارهٔ 9–دادار که بر ما در قسمت بگشاد

رباعی شمارهٔ 10–نه هر که زمانه کار او دربندد

رباعی شمارهٔ 11–ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد

رباعی شمارهٔ 12–شاها سم اسبت آسمان می‌سپرد

رباعی شمارهٔ 13–ظلم از دل و دست ملک نیرو ببرد

رباعی شمارهٔ 14–از می طرب افزاید و مردی خیزد

رباعی شمارهٔ 15–نادان همه جا با همه کس آمیزد

رباعی شمارهٔ 16–هر کس که درست قول و پیمان باشد

رباعی شمارهٔ 17–هر دولت و مکنت که قضا می‌بخشد

رباعی شمارهٔ 18–بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند

رباعی شمارهٔ 19–نه هر که ستم بر دگری بتواند

رباعی شمارهٔ 20–مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 21–عنقا بشد و فر هماییش بماند

رباعی شمارهٔ 22–نه هر که طراز جامه بر دوش کند

رباعی شمارهٔ 23–فرزانه رضای نفس رعنا نکند

رباعی شمارهٔ 24–آن گل که هنوز نو به دست آمده بود

رباعی شمارهٔ 25–افسوس بر آن دل که سماعش نربود

رباعی شمارهٔ 26–با گل به مثل چو خار می‌باید بود

رباعی شمارهٔ 27–جایی که درخت عیش پربار بود

رباعی شمارهٔ 28–داد طرب از عمر بده تا برود

رباعی شمارهٔ 29–دریاب کزین جهان گذر خواهد بود

رباعی شمارهٔ 30–گر تیر جفای دشمنان می‌آید

رباعی شمارهٔ 31–هرکس به نصیب خویش خواهند رسید

رباعی شمارهٔ 32–درویش که حلقهٔ دری زد یک بار

رباعی شمارهٔ 33–از دست مده طریق احسان پدر

رباعی شمارهٔ 34–گر آدمیی بادهٔ گلرنگ بخور

رباعی شمارهٔ 35–چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار

رباعی شمارهٔ 36–چون زهرهٔ شیران بدرد نالهٔ کوس

رباعی شمارهٔ 37–سودی نکند فراخنای بر و دوش

رباعی شمارهٔ 38–ای صاحب مال، فضل کن بر درویش

رباعی شمارهٔ 39–بوی بغلت می‌رود از پارس به کیش

رباعی شمارهٔ 40–تا دل ز مراعات جهان برکندم

رباعی شمارهٔ 41–چون ما و شما مقارب یکدگریم

رباعی شمارهٔ 42–تنها ز همه خلق و نهان می‌گریم

رباعی شمارهٔ 43–بشنو به ارادت سخن پیر کهن

رباعی شمارهٔ 44–امروز که دستگاه داری و توان

رباعی شمارهٔ 45–با زنده‌دلان نشین و صادق نفسان

رباعی شمارهٔ 46–روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای

رباعی شمارهٔ 47–ای یار کجایی که در آغوش نه‌ای

رباعی شمارهٔ 48–گر کان فضائلی وگر دریایی

رباعی شمارهٔ 49–گر سنگ همه لعل بدخشان بودی

رباعی شمارهٔ 50–فردا که به نامهٔ سیه درنگری

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست

رباعی شمارهٔ 2–تدبیر صواب از دل خوش باید جست

رباعی شمارهٔ 3–آن کس که خطای خویش بیند که رواست

رباعی شمارهٔ 4–گر در همه شهر یک سر نیشترست

رباعی شمارهٔ 5–گر خود ز عبادت استخوانی در پوست

رباعی شمارهٔ 6–تا یک سر مویی از تو هستی باقیست

رباعی شمارهٔ 7–بالای قضای رفته فرمانی نیست

رباعی شمارهٔ 8–ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت

رباعی شمارهٔ 9–دادار که بر ما در قسمت بگشاد

رباعی شمارهٔ 10–نه هر که زمانه کار او دربندد

رباعی شمارهٔ 11–ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد

رباعی شمارهٔ 12–شاها سم اسبت آسمان می‌سپرد

رباعی شمارهٔ 13–ظلم از دل و دست ملک نیرو ببرد

رباعی شمارهٔ 14–از می طرب افزاید و مردی خیزد

رباعی شمارهٔ 15–نادان همه جا با همه کس آمیزد

رباعی شمارهٔ 16–هر کس که درست قول و پیمان باشد

رباعی شمارهٔ 17–هر دولت و مکنت که قضا می‌بخشد

رباعی شمارهٔ 18–بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند

رباعی شمارهٔ 19–نه هر که ستم بر دگری بتواند

رباعی شمارهٔ 20–مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 21–عنقا بشد و فر هماییش بماند

رباعی شمارهٔ 22–نه هر که طراز جامه بر دوش کند

رباعی شمارهٔ 23–فرزانه رضای نفس رعنا نکند

رباعی شمارهٔ 24–آن گل که هنوز نو به دست آمده بود

رباعی شمارهٔ 25–افسوس بر آن دل که سماعش نربود

رباعی شمارهٔ 26–با گل به مثل چو خار می‌باید بود

رباعی شمارهٔ 1آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست

رباعی شمارهٔ 2تدبیر صواب از دل خوش باید جست

رباعی شمارهٔ 3آن کس که خطای خویش بیند که رواست

رباعی شمارهٔ 4گر در همه شهر یک سر نیشترست

رباعی شمارهٔ 5گر خود ز عبادت استخوانی در پوست

رباعی شمارهٔ 6تا یک سر مویی از تو هستی باقیست

رباعی شمارهٔ 7بالای قضای رفته فرمانی نیست

رباعی شمارهٔ 8ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت

رباعی شمارهٔ 9دادار که بر ما در قسمت بگشاد

رباعی شمارهٔ 10نه هر که زمانه کار او دربندد

رباعی شمارهٔ 11ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد

رباعی شمارهٔ 12شاها سم اسبت آسمان می‌سپرد

رباعی شمارهٔ 13ظلم از دل و دست ملک نیرو ببرد

رباعی شمارهٔ 14از می طرب افزاید و مردی خیزد

رباعی شمارهٔ 15نادان همه جا با همه کس آمیزد

رباعی شمارهٔ 16هر کس که درست قول و پیمان باشد

رباعی شمارهٔ 17هر دولت و مکنت که قضا می‌بخشد

رباعی شمارهٔ 18بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند

رباعی شمارهٔ 19نه هر که ستم بر دگری بتواند

رباعی شمارهٔ 20مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 21عنقا بشد و فر هماییش بماند

رباعی شمارهٔ 22نه هر که طراز جامه بر دوش کند

رباعی شمارهٔ 23فرزانه رضای نفس رعنا نکند

رباعی شمارهٔ 24آن گل که هنوز نو به دست آمده بود

رباعی شمارهٔ 25افسوس بر آن دل که سماعش نربود

رباعی شمارهٔ 26با گل به مثل چو خار می‌باید بود

رباعی شمارهٔ 27جایی که درخت عیش پربار بود

رباعی شمارهٔ 28داد طرب از عمر بده تا برود

رباعی شمارهٔ 29دریاب کزین جهان گذر خواهد بود

رباعی شمارهٔ 30گر تیر جفای دشمنان می‌آید

رباعی شمارهٔ 31هرکس به نصیب خویش خواهند رسید

رباعی شمارهٔ 32درویش که حلقهٔ دری زد یک بار

رباعی شمارهٔ 33از دست مده طریق احسان پدر

رباعی شمارهٔ 34گر آدمیی بادهٔ گلرنگ بخور

رباعی شمارهٔ 35چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار

رباعی شمارهٔ 36چون زهرهٔ شیران بدرد نالهٔ کوس

رباعی شمارهٔ 37سودی نکند فراخنای بر و دوش

رباعی شمارهٔ 38ای صاحب مال، فضل کن بر درویش

رباعی شمارهٔ 39بوی بغلت می‌رود از پارس به کیش

رباعی شمارهٔ 40تا دل ز مراعات جهان برکندم

رباعی شمارهٔ 41چون ما و شما مقارب یکدگریم

رباعی شمارهٔ 42تنها ز همه خلق و نهان می‌گریم

رباعی شمارهٔ 43بشنو به ارادت سخن پیر کهن

رباعی شمارهٔ 44امروز که دستگاه داری و توان

رباعی شمارهٔ 45با زنده‌دلان نشین و صادق نفسان

رباعی شمارهٔ 46روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای

رباعی شمارهٔ 47ای یار کجایی که در آغوش نه‌ای

رباعی شمارهٔ 48گر کان فضائلی وگر دریایی

رباعی شمارهٔ 49گر سنگ همه لعل بدخشان بودی

رباعی شمارهٔ 50فردا که به نامهٔ سیه درنگری

رباعی شمارهٔ 1آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست

رباعی شمارهٔ 2تدبیر صواب از دل خوش باید جست

رباعی شمارهٔ 3آن کس که خطای خویش بیند که رواست

رباعی شمارهٔ 4گر در همه شهر یک سر نیشترست

رباعی شمارهٔ 5گر خود ز عبادت استخوانی در پوست

رباعی شمارهٔ 6تا یک سر مویی از تو هستی باقیست

رباعی شمارهٔ 7بالای قضای رفته فرمانی نیست

رباعی شمارهٔ 8ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت

رباعی شمارهٔ 9دادار که بر ما در قسمت بگشاد

رباعی شمارهٔ 10نه هر که زمانه کار او دربندد

رباعی شمارهٔ 11ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد

رباعی شمارهٔ 12شاها سم اسبت آسمان می‌سپرد

رباعی شمارهٔ 13ظلم از دل و دست ملک نیرو ببرد

رباعی شمارهٔ 14از می طرب افزاید و مردی خیزد

رباعی شمارهٔ 15نادان همه جا با همه کس آمیزد

رباعی شمارهٔ 16هر کس که درست قول و پیمان باشد

رباعی شمارهٔ 17هر دولت و مکنت که قضا می‌بخشد

رباعی شمارهٔ 18بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند

رباعی شمارهٔ 19نه هر که ستم بر دگری بتواند

رباعی شمارهٔ 20مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند

رباعی شمارهٔ 21عنقا بشد و فر هماییش بماند

رباعی شمارهٔ 22نه هر که طراز جامه بر دوش کند

رباعی شمارهٔ 23فرزانه رضای نفس رعنا نکند

رباعی شمارهٔ 24آن گل که هنوز نو به دست آمده بود

رباعی شمارهٔ 25افسوس بر آن دل که سماعش نربود

رباعی شمارهٔ 26با گل به مثل چو خار می‌باید بود

رباعی شمارهٔ 27جایی که درخت عیش پربار بود

رباعی شمارهٔ 28داد طرب از عمر بده تا برود

رباعی شمارهٔ 29دریاب کزین جهان گذر خواهد بود

رباعی شمارهٔ 30گر تیر جفای دشمنان می‌آید