قصیدهٔ شمارهٔ 4 - در وداع شاه جهان سعد بن ابی‌بکر

شاعر: سعدی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: یب

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: قصیده

صداکاران: فاطمه زندی، حمیدرضا محمدی

رفتی و صدهزار دلت دست در رِکیب

ای جان اهل دل که تواند ز جان شکیب؟

گویی که احتمال کند مدتی فراق

آن را که یک نفس نبود طاقت عِتیب؟

تا همچو آفتاب برآیی دگر ز شرق

ما جمله دیده بر ره و انگشت بر حِسیب

از دست قاصدی که کتابی به من رسد

در پای قاصد افتم و بر سر نهم کتیب

چون دیگران ز دل نروی گر روی ز چشم

کاندر میان جانی و از دیده در حِجیب

امّید روز وصل دل خلق می‌دهد

ورنه فراق خون بچکانیدی از نهیب

در بوستانسرای تو بعد از تو کی شود

خندان انار و، تازه به و، سرخ‌روی سیب؟

این عید متفق نشود خلق را نشاط

عید آنکه بر رسیدنت آذین کنند و زیب

این طلعت خجسته که با توست غم مدار

کاقبال یاورت بود اندر فراز و شیب

1010

همراه توست خاطر سعدی به حکم آنک

خلق خوشت چو گفتهٔ سعدیست دلفریب

1111

تأیید و نصرت و ظفرت باد همعنان

هر بامداد و شب که نهی پای در رِکیب

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

هر صبح کآفتاب رخت سر زند ز جیب

گر من چو صبح چاک زنم جیب جان چه عیب

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 88

آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب

با صد هزار نزهت و آرایش عجیب

رودکیقصاید و قطعاتشمارهٔ 10

فریاد از آن دو چشمک جادوی دلفریب

فریاد از آن دو کافر غازی با نهیب

سناییدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 23

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور