سعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 19 - وله فی مدح اتابک مظفرالدین سلجوقشاهقصیدهٔ شمارهٔ 19 - وله فی مدح اتابک مظفرالدین سلجوقشاهشاعر: سعدیوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: ازندہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: قصیدهصداکار: فاطمه زندیآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچه نیکبخت کسانی که اهل شیرازندکه زیر بال همای بلندپروازند2نقل کریںبه روزگار همایون خسرو عادلکه گرگ و میش به توفیق او همآوازند3نقل کریںمظفرالدین سلجوقشاه کز عدلشروان تکله و بوبکر سعد مینازند4نقل کریںخدای را به تو خلق نعمتیست چنانکز او به شکر دگر نعمتش نپردازند5نقل کریںسزای خصم تو گیتی دهد که سنگ خلافاز آسمان به سر خویشتن بیندازند6نقل کریںبلاغت ید بیضای موسی عمرانبه کید سحر چه ماند که ساحران سازند؟7نقل کریںدعای صالح و صادق رقیب جان تو بادکه اهل پارس به صدق و صلاح ممتازند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکدام باغ به دیدار دوستان ماندکسی بهشت نگوید به بوستان ماندسعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 18 - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیواناگلی نظمکسی که او نظر مهر در زمانه کندچنان سزد که همه کار عاقلانه کندسعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 20زمینہم وزن و قافیہ نظمیںسخنوران که درین بوستان نوا سازندکباب یکدگر از شعله های آوازندصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3915آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمکدام باغ به دیدار دوستان ماندکسی بهشت نگوید به بوستان ماندسعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 18 - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان
اگلی نظمکسی که او نظر مهر در زمانه کندچنان سزد که همه کار عاقلانه کندسعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 20
