قصیدهٔ شمارهٔ 18 - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان

شاعر: سعدی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انماند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: قصیده

صداکار: حامد بوطیقا

کدام باغ به دیدار دوستان ماند

کسی بهشت نگوید به بوستان ماند

درخت قامت سیمین‌برت مگر طوبی‌ست

که هیچ سرو ندیدم که این بدان ماند

گل دو روی به یک روی با تو دعوی کرد

دگر رخش ز خجالت به زعفران ماند

کجاست آنکه به انگشت می‌نمود هلال

کز ابروان تو انگشت بر دهان ماند

هر آنکه روی تو بیند برابر خورشید

میان رویت و خورشید در گمان ماند

عجب مدار که تا زنده‌ام محب توام

که تا به زیر زمینم در استخوان ماند

شگفت نیست دلم چون انار اگر بکفد

که قطره قطره خونش به ناردان ماند

غریق بحر مودت ملامتش مکنید

که دست و پا بزند هر که در میان ماند

به تیر غمزه اگر صید دل کنی چه عجب

که ابروانت به خمیدن کمان ماند

1010

جفا مکن که نماند جهان و هرچه دروست

وفا و صحبت یاران مهربان ماند

1111

اگر روی به هم درکشی چو نافهٔ مشک

طمع مدار که بوی خوشت نهان ماند

1212

تو مرده زنده کنی گر به عهد بازآیی

که عود یار گرامی به عود جان ماند

1313

لبی که بوسه گرفتم به وقت خنده ازو

به بر گرفتن مهر گلابدان ماند

1414

خطی مسلسل شیرین که گر بیارم گفت

به خط صاحب دیوان ایلخان ماند

1515

امین مشرق و مغرب علاء دولت و دین

که پایگاه رفیعش به اسمان ماند

1616

خدای خواست که اسلام در حمایت او

ز تیر حادثه در بارهٔ امان ماند

1717

وگرنه فتنه چنان کرده بود دندان تیز

کزین دیار نه فرخ و نه آشیان ماند

1818

ضرورتست که نیک کند کسی که شناخت

که نیکی و بدی از خلق داستان ماند

1919

تو آن جواد زمانی کز ازدحام عوام

درت به مشرب شیرین کاروان ماند

2020

به روزگار تو هرجا که صاحب صدریست

ز هول قدر تو موقوف آستان ماند

2121

تو را به حاتم طایی مثل زنند و خطاست

گل شکفته که گوید به ارغوان ماند؟

2222

من این غلط نپسندم ز رای روشن خویش

که طبع و دست تو گویم به بحر و کان ماند

2323

جلال و قدر منیعت کجا و وهم کجا

من آن نیم که در این موقفم زبان ماند

2424

فنون فضل تو را غایتی و حدی نیست

که نفس ناطقه را قدرت بیان ماند

2525

تو معن زائده‌ای در کمال فضل و ادب

که تا قیامت ازو در کتب نشان ماند

2626

جهان نماند و اقبال روزگار تو باد

که نام نیک تو باقیست تا جهان ماند

2727

علی‌الخصوص که سعدی مجال قرب تو یافت

حقیقت است که فکرت مع‌الزمان ماند

2828

تو نیز غایت امکان ازو دریغ مدار

که آن نماند و این ذکر جایدان ماند

2929

به رغم انف اعادی دراز عمر بمان

که دزد دوست ندارد که پاسبان ماند

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

به زیر چرخ مقوس که جاودان ماند

کدام تیر شنیدی که در کمان ماند

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 3889

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور