صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 462

غزل شمارهٔ 462

شاعر: سعدی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: رسخن

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن
با شهد می‌رود ز دهانت به در سخن
22
گر من نگویمت که تو شیرین عالمی
تو خویشتن دلیل بیاری به هر سخن
33
واجب بود که بر سخنت آفرین کنند
لیکن مجال گفت نباشد تو در سخن
44
در هیچ بوستان چو تو سروی نیامده‌ست
بادام‌چشم و پسته‌دهان و شکرسخن
55
هرگز شنیده‌ای ز بن سرو بوی مشک؟
یا گوش کرده‌ای ز دهان قمر سخن؟
66
انصاف نیست پیش تو گفتن حدیث خویش
من عهد می‌کنم که نگویم دگر سخن
77
چشمان دلبرت به نظر سحر می‌کنند
من خود چگونه گویمت اندر نظر سخن
88
ای باد اگر مجال سخن گفتنت بود
در گوش آن ملول بگوی این قدر سخن
99
وصفی چنان که لایق حسنت نمی‌رود
آشفته‌حال را نبود معتبر سخن
1010
در می‌چکد ز منطق سعدی به جای شعر
گر سیم داشتی بنوشتی به زر سخن
1111
دانندش اهل فضل که مسکین غریق بود
هر گه که در سفینه ببینند تر سخن
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

سهل باشد به ترک جان گفتن

ترک جانان نمی‌توان گفتن

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 461

اگلی نظم

چه خوش بود دو دلارام دست در گردن

به هم نشستن و حلوای آشتی خوردن

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 463

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ریزد شکر لبت به خط سبز در سخن

طوطی که دیده است بدینسان شکر سخن

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 254

امروز رخ نشسته به خون جگر سخن

از صلب خامه آمده با چشم تر سخن

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6366

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00