صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 330

غزل شمارهٔ 330

شاعر: سعدی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: انش

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
زینهار از دهان خندانش
و آتش لعل و آب دندانش
22
مگر آن دایه کاین صنم پرورد
شهد بوده‌ست شیر پستانش
33
باغبان گر ببیند این رفتار
سرو بیرون کند ز بستانش
44
ور چنین حور در بهشت آید
همه خادم شوند غلمانش
55
چاهی اندر ره مسلمانان
نیست الا چه زنخدانش
66
چند خواهی چو من بر این لب چاه
متعطش بر آب حیوانش؟
77
شاید این روی اگر سبیل کند
بر تماشاکنان حیرانش
88
ساربانا جمال کعبه کجاست؟
که بمردیم در بیابانش
99
بس که در خاک می‌طپند چو گوی
از خم زلف همچو چوگانش
1010
لاجرم عقل منهزم شد و صبر
که نبودند مرد میدانش
1111
ما دگر بی تو صبر نتوانیم
که همین بود حد امکانش
1212
از ملامت چه غم خورد سعدی
مرده از نیشتر مترسانش
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

خوش است درد که باشد امید درمانش

دراز نیست بیابان که هست پایانش

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 329

اگلی نظم

هر که هست التفات بر جانش

گو مزن لاف مهر جانانش

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 331

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

لب نگر وان دهان خندانش

وان خم طره پریشانش

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1192

هر که هست التفات بر جانش

گو مزن لاف مهر جانانش

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 331

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00