غزل شمارهٔ 547

ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

بزم تو کو؟ باده کجا می‌خوری؟

از مه من مست دو صد مشتری

غمزه او سحر دو صد سامری

ای که ازین تنگ قفس می‌پری

رخت به بالای فلک می‌بری

یا ملک المبعث والمحشر

لیس سوی صدرک من مصدر