صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 145

غزل شمارهٔ 145

شاعر: سعدی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: انت

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
آفرین خدای بر جانت
که چه شیرین لبست و دندانت
22
هر که را گم شدست یوسف دل
گو ببین در چه زنخدانت
33
فتنه در پارس بر نمی‌خیزد
مگر از چشم‌های فتانت
44
سرو اگر نیز آمدی و شدی
نرسیدی بگرد جولانت
55
شب تو روز دیگران باشد
کآفتابست در شبستانت
66
تا کی ای بوستان روحانی
گله از دست بوستانبانت
77
بلبلانیم یک نفس بگذار
تا بنالیم در گلستانت
88
گر هزارم جفا و جور کنی
دوست دارم هزار چندانت
99
آزمودیم زور بازوی صبر
و آبگینست پیش سندانت
1010
تو وفا گر کنی و گر نکنی
ما به آخر بریم پیمانت
1111
مژده از من ستان به شادی وصل
گر بمیرم به درد هجرانت
1212
سعدیا زنده عارفی باشی
گر برآید در این طلب جانت
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای که رحمت می‌نیاید بر منت

آفرین بر جان و رحمت بر تنت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 144

اگلی نظم

ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

بیرون نرود گویی کافتاد به میدانت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 146

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00