غزل شمارهٔ 77

ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

عالم به مراد دل و اقبال غلام است

عمری‌ست به حیرت نفسِ سوخته رام است

این مستی آسوده‌ ندانم ز چه جام است

چشمی که ندارد نظری حلقهٔ دام است

هر لب که سخن‌سنج نباشد لب بام است

گُل در بَر و مِی در کَف و معشوق به کام است

سلطانِ جهانم به چُنین روز، غلام است

شیرازه جمعیت مستان خط جام است

آزاد بود هر که درین حلقه دام است