غزل شمارهٔ 2

هین که منم بر در در برگشا

بستن در نیست نشان رضا

پیشتر آ پیشتر ای بوالوفا

از من و ما بگذر و زوتر بیا

نذر کند یار که امشب تو را

خواب نباشد ز طمع برتر آ

خیز صبوحی کن و درده صلا

خیز که صبح آمد و وقت دعا

گر بنخسبی شبی ای مه لقا

رو به تو بنماید گنج بقا

چرخ فلک با همه کار و کیا

گرد خدا گردد چون آسیا