سعدی»بوستان»باب پنجم در رضا»بخش 13 - گفتار اندر اخلاص و برکت آن و ریا و آفت آنبخش 13 - گفتار اندر اخلاص و برکت آن و ریا و آفت آنشاعر: سعدیوزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)صنف: مثنویصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعبادت به اخلاص نیت نکوستوگر نه چه آید ز بی مغز پوست؟2نقل کریںچه زنار مغ در میانت چه دلقکه در پوشی از بهر پندار خلق3نقل کریںمکن گفتمت مردی خویش فاشچو مردی نمودی مخنث مباش4نقل کریںبه اندازهٔ بود باید نمودخجالت نبرد آن که ننمود و بود5نقل کریںکه چون عاریت بر کنند از سرشنماید کهن جامهای در برش6نقل کریںاگر کوتهی پای چوبین مبندکه در چشم طفلان نمایی بلند7نقل کریںوگر نقره اندوده باشد نحاستوان خرج کردن بر ناشناس8نقل کریںمنه جان من آب زر بر پشیزکه صراف دانا نگیرد به چیز9نقل کریںزر اندودگان را به آتش برندپدید آید آنگه که مس یا زرند10نقل کریںندانی که بابای کوهی چه گفتبه مردی که ناموس را شب نخفت؟11نقل کریںبرو جان بابا در اخلاص پیچکه نتوانی از خلق رستن به هیچ12نقل کریںکسانی که فعلت پسندیدهاندهنوز از تو نقش برون دیدهاند13نقل کریںچه قدر آورد بنده حوردیسکه زیر قبا دارد اندام پیس؟14نقل کریںنشاید به دستان شدن در بهشتکه بازت رود چادر از روی زشت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشتر بچه با مادر خویش گفت:«پس از رفتن، آخر زمانی بخفت»سعدی»بوستان»باب پنجم در رضا»بخش 12 - مثلاگلی نظمشنیدم که نابالغی روزه داشتبه صد محنت آورد روزی به چاشتسعدی»بوستان»باب پنجم در رضا»بخش 14 - حکایتآڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبحمیدرضا محمدیامیر اثنی عشریآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشتر بچه با مادر خویش گفت:«پس از رفتن، آخر زمانی بخفت»سعدی»بوستان»باب پنجم در رضا»بخش 12 - مثل
اگلی نظمشنیدم که نابالغی روزه داشتبه صد محنت آورد روزی به چاشتسعدی»بوستان»باب پنجم در رضا»بخش 14 - حکایت
