رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1937رباعی شمارهٔ 1937شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ونیہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگفتم چونی مها خوشی محزونیگفتا مه را کسی نپرسد چونی2نقل کریںچون باشد طلعت مه گردونیتابان و لطیف و خوبی و موزونی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگفتم صنمی شدی که جان را وطنیگفتا که حدیث جان مکن گر ز منیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1936اگلی نظمگفتم که دلا تو در بلا افتادیگفتا که خوشم تو به کجا افتادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1938زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای عشق که با هزار چون بی چونیاز هر چه گمان برند ازان بیرونیجامی»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 2ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگفتم صنمی شدی که جان را وطنیگفتا که حدیث جان مکن گر ز منیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1936
اگلی نظمگفتم که دلا تو در بلا افتادیگفتا که خوشم تو به کجا افتادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1938
