رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1140رباعی شمارهٔ 1140شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ادمینتوانمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاسرار ز دست دادمی نتوانموانرا بسزا گشاد می نتوانم22نقل کریںچیزیست درونم که مرا خوش داردانگشت بر او نهادمی نتوانم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز هرچه که آن خوشست نهی است مدامتا ره نزند خوشی از این مردم عامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1139اگلی نظمافتاده مرا عجب شکاری چکنمواندر سرم افکنده خماری چکنمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1141◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز هرچه که آن خوشست نهی است مدامتا ره نزند خوشی از این مردم عامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1139
