رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1140رباعی شمارهٔ 1140شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ادمینتوانمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاسرار ز دست دادمی نتوانموانرا بسزا گشاد می نتوانم2نقل کریںچیزیست درونم که مرا خوش داردانگشت بر او نهادمی نتوانم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز هرچه که آن خوشست نهی است مدامتا ره نزند خوشی از این مردم عامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1139اگلی نظمافتاده مرا عجب شکاری چکنمواندر سرم افکنده خماری چکنمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1141ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز هرچه که آن خوشست نهی است مدامتا ره نزند خوشی از این مردم عامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1139
