رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1207غزل شمارهٔ 1207شاعر: رومیوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: وسصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںنیمشب از عشق تا دانی چه میگوید خروسخیز شب را زنده دار و روز روشن نستکوس2نقل کریںپرها بر هم زند یعنی دریغا خواجهامروزگار نازنین را میدهد بر آنموس3نقل کریںدر خروش است آن خروس و تو همی در خواب خوشنام او را طیر خوانی نام خود را آنترپوس4نقل کریںآن خروسی که تو را دعوت کند سوی خدااو به صورت مرغ باشد در حقیقت انگلوس5نقل کریںمن غلام آن خروسم کو چنین پندی دهدخاک پای او به آید از سر واسلیوس6نقل کریںگَرد کفش خاک پای مصطفی را سرمه سازتا نباشی روز حشر از جملهٔ کالویروس7نقل کریںرو شریعت را گزین و امر حق را پاس دارگر عرب باشی و گر ترک و وگر سراکنوس◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمسوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1206اگلی نظمحال ما بیآن مه زیبا مپرسآنچ رفت از عشق او بر ما مپرسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1208آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمسوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1206
