صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1688

غزل شمارهٔ 1688

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: ادم

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
رفتم ز دست خود من در بیخودی فتادم
در بیخودی مطلق با خود چه نیک شادم

I have got out of my own control, I have fallen into unconsciousness; in my utter unconsciousness how joyful I am with myself!

22
چشمم بدوخت دلبر تا غیر او نبینم
تا چشم‌ها به ناگه در روی او گشادم

The darling sewed up my eyes so that I might not see other than him, so that suddenly I opened my eyes on his face.

33
با من به جنگ شد جان گفتا مرا مرنجان
گفتم طلاق بستان گفتا بده بدادم

My soul fought with me saying, “Do not pain me”; I said, “Take your divorce.” She said, “Grant it”; I granted it.

44
مادر چو داغ عشقت می دید در رخ من
نافم بر آن برید او آن دم که من بزادم

When my mother saw on my cheek the brand of your love she cut my umbilical cord on that, the moment I was born.

55
گر بر فلک روانم ور لوح غیب خوانم
ای تو صلاح جانم بی‌تو چه در فسادم

If I travel to heaven and read the Tablet of the Unseen, O you who are my soul’s salvation, without you how I am ruined!

66
ای پرده برفکنده تا مرده گشته زنده
وز نور رویت آمد عهد الست یادم

When you cast aside the veil the dead became alive; the light of your face reminded me of the Covenant of Alast.

77
از عشق شاه پریان چون یاوه گشتم ای جان
از خویش و خلق پنهان گویی پری نژادم

When I became lost, O soul, through love of the king of the peris, hidden from self and creatures, I am as if peri-born myself.

88
تبریز شمس دین را گفتم تنا کی باشی
تن گفت خاک و جان گفت سرگشته همچو بادم

I said to the Tabriz of Shams-i D¯ın, “O body, what are you?” Body said, “Earth”; Soul said, “I am distraught like the wind.”

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گر جان منکرانت شد خصم جان مستم

اندر جواب ایشان خوبی تو بسستم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1687

اگلی نظم

صد بار مردم ای جان وین را بیازمودم

چون بوی تو بیامد دیدم که زنده بودم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1689

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00