رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1332رباعی شمارهٔ 1332شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ینمیبینمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمن چشم ترا بسته به کین میبینماکنون چه کنم که همچنین میبینم2نقل کریںبگذر تو ز خورشیدی که آن بر فلک استخورشید نگر که در زمین میبینم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن پیر شدم پیر نه ز ایام شدماز نازش معشوقه خودکام شدمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1331اگلی نظممن خاک ترا به چرخ اعظم ندهمیک ذره غمت بهر دو عالم ندهمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1333زمینہم وزن و قافیہ نظمیںدل را که نه دنیا و نه دین میبینمبا نفس پلید همنشین میبینمعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 13ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن پیر شدم پیر نه ز ایام شدماز نازش معشوقه خودکام شدمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1331
اگلی نظممن خاک ترا به چرخ اعظم ندهمیک ذره غمت بهر دو عالم ندهمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1333
دل را که نه دنیا و نه دین میبینمبا نفس پلید همنشین میبینمعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 13