رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1138رباعی شمارهٔ 1138شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امیرسدمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاز مطبخ غمهاش بلا میرسدمهر لحظه به صد گونه ابا میرسدم22نقل کریںبوی جگر سوخته هر دم زدنیبر مایدهٔ غم از کجا میرسدم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز عشق تو من بلند قد میگردموز شوق تو من یکی به صد میگردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1137اگلی نظماز هرچه که آن خوشست نهی است مدامتا ره نزند خوشی از این مردم عامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1139◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز عشق تو من بلند قد میگردموز شوق تو من یکی به صد میگردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1137
اگلی نظماز هرچه که آن خوشست نهی است مدامتا ره نزند خوشی از این مردم عامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1139
