رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1057رباعی شمارهٔ 1057شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امستدروغصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگویند که عشق بانگ و نامست دروغگویند امید عشق خامست دروغ22نقل کریںکیوان سعادت بر ما در جانستگویند فراز هفت بامست دروغ◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگفتی مگری چو ابر در فرقت باغمن آن توام بخسب ایمن به فراغرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1056اگلی نظمگویند که یار را وفا نیست دروغگویند پس از هجر لقا نیست دروغرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1058◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگفتی مگری چو ابر در فرقت باغمن آن توام بخسب ایمن به فراغرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1056
اگلی نظمگویند که یار را وفا نیست دروغگویند پس از هجر لقا نیست دروغرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1058
