رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 768غزل شمارهٔ 768شاعر: رومیوزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)قافیہ: یزدصنف: غزلصداکاران: عندلیب، محسن لیلهکوهیآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچمنی که جمله گلها به پناه او گریزدکه در او خزان نباشد که در او گلی نریزد2نقل کریںشجری خوش و خرامان به میانه بیابانکه کسی به سایه او چو بخفت مست خیزد3نقل کریںفلکی چو آسمانها که بدوست قصد جانهاکه زحل نیارد آن جا که به زهره برستیزد4نقل کریںگهری لطیف کانی به مکان لامکانیبویست اشارت دل چو دو دیده اشک بیزد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمصنما جفا رها کن کرم این روا نداردبنگر به سوی دردی که ز کس دوا نداردرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 767اگلی نظمچه توقفست زین پس همه کاروان روان شدنگرد شتر به اشتر که بیا که ساربان شدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 769آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبمحسن لیلهکوهیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمصنما جفا رها کن کرم این روا نداردبنگر به سوی دردی که ز کس دوا نداردرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 767
اگلی نظمچه توقفست زین پس همه کاروان روان شدنگرد شتر به اشتر که بیا که ساربان شدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 769
