رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 417رباعی شمارهٔ 417شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: هاشخوشاستصنف: رباعیصداکار: بهناز شکوهیآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںمن بندهٔ آن کسم که بیماش خوش استجفت غم آن کسم که تنهاش خوش است22نقل کریںگویند وفای او چه لذت داردز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن آن توام کام منت باید جستزیرا که در این شهر حدیث من و تسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 416اگلی نظممن زان جانم که جانها را جانستمن زان شهرم که شهر بیشهرانسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 418◆آڈیوصداکار منتخب کریںبهناز شکوهیآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن آن توام کام منت باید جستزیرا که در این شهر حدیث من و تسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 416
اگلی نظممن زان جانم که جانها را جانستمن زان شهرم که شهر بیشهرانسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 418
