صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 887

غزل شمارهٔ 887

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قافیہ: ود

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
روبهکی دنبه برد شیر مگر خفته بود
جان نبرد خود ز شیر روبه کور و کبود

A little fox carried off the sheep’s tail; was the lion perchance asleep? The blind and blue fox does not carry off its own life from the lion.

22
قاصد ره داد شیر ور نه که باور کند
این چه که روباه لنگ دنبه ز شیری ربود

The lion purposely gave way, otherwise who would believe this, that the lame fox stole the sheep’s tail from the lion?

33
گفت که گرگی بخورد یوسف یعقوب را
شیر فلک هم بر او پنجه نیارد گشود

He says, “A wolf ate Joseph son of Jacob”; even the lion of the skies cannot loose its talons on him.

44
هر نفس الهام حق حارس دل‌های ماست
از دل ما کی برد میمنه دیو حسود

Every moment the inspiration of God is guarding our hearts; how should the envious devil snatch our felicity from us?

55
دست حق آمد دراز با کف حق کژ مباز
در ره حق هر که کاشت دانهٔ جو، جو درود

God’s hand is outstretched; do not seek to cheat God’s hand; whoever sows a grain in God’s path reaps barleycorn by barleycorn.

66
هر که تو را کرد خوار رو به خدایش سپار
هر کی بترساندت روی به حق آر زود

Whoever humiliates you, go, commit him to God; whoever seeks to dismay you, quickly turn your face to God.

77
غصه و ترس و بلا هست کمند خدا
گوش کشان آردت رنج به درگاه جود

Agony and fear and suffering are God’s lasso; pain brings you pulling at your ear to the portal of bounty.

88
یارب و یارب کنان روی سوی آسمان
آب ز دیده روان بر رخ زردت چو رود

“Lord, Lord!” exclaiming, face to heaven turning, tears from your eyes running over your pale cheeks like a river—

99
سبزه دمیده ز آب بر دل و جان خراب
صبح گشاده نقاب ذلک یوم الخلود

Green herbage sprung from the water over your desolate heart and soul, dawn stripping off the veil—That is the Day of Eternity.

1010
گر سر فرعون را درد بدی و بلا
لاف خدایی کجا دردهدی آن عنود

If Pharaoh’s head had ached with pain and tribulation, how would that rebel have uttered the boast of divinity?

1111
چون دم غرقش رسید گفت اقل العبید
کفر شد ایمان و دید چونک بلا رو نمود

When the moment of drowning arrived he cried, “I am the least of slaves”; unbelief became faith, and he saw, when calamity showed its face.

1212
رنج ز تن برمدار در تک نیلش درآر
تا تن فرعون وار پاک شود از جحود

Withhold not suffering from your body; plunge it into the current of the Nile, so that your Pharaoh-like body may be purified of stubborn denial.

1313
نفس به مصرست امیر در تک نیلست اسیر
باش بر او جبرئیل دود برآور ز عود

The carnal soul is prince in Egypt, it is a prisoner in the current of the Nile; be like Gabriel over it, bring smoke out of the aloes-wood.

1414
عود بخیلست او بو نرساند به تو
راز نخواهد گشا تا نکشد نار و دود

It is a miserly aloes-wood, it will not convey scent to you nor unlock its secret until it endures fire and smoke.

1515
مفخر تبریز گفت شمس حق و دین نهفت
رو ترش از توست عشق سرکه نشاید فزود

The Pride of Tabriz, Shams-i H. aqq u D¯ın whispered, “Love is sour-faced with you: it is not fitting to add more vinegar.”

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

از رسن زلف تو خلق به جان آمدند

بهر رسن بازیش لولیکان آمدند

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 886

اگلی نظم

زهره من بر فلک شکل دگر می‌رود

در دل و در دیده‌ها همچو نظر می‌رود

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 888

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00