رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1200رباعی شمارهٔ 1200شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: متمیبینمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا ظن نبری که من کمت میبینمبیزحمت دیده هر دمت میبینم2نقل کریںدر وهم نیاید و صفت نتوان کردآن شادیها که از غمت میبینم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا ظن نبری که من دوی میبینمهر لحظه فتوحی به نوی میبینمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1199اگلی نظمتا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشموالله که به انگبین کس نندیشمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1201زمینہم وزن و قافیہ نظمیںمیآیی و لطف و کرمت میبینمآسایش جان در قدمت میبینمسعدی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 110ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا ظن نبری که من دوی میبینمهر لحظه فتوحی به نوی میبینمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1199
اگلی نظمتا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشموالله که به انگبین کس نندیشمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1201
