رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1944رباعی شمارهٔ 1944شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ندشتوکنیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںکی پست شود آنکه بلندش تو کنیشادان بود آنجا که نژندش تو کنی2نقل کریںگردون سرافراشته صد بوسه زندهر روز بر آن پای که بندش تو کنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگوئی که مگر به باغ رز رشتهامییا بر رخ خویش زعفران کشتهامیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1943اگلی نظمکیوان گردی چو گرد مردان گردیمردی گردی چو گرد مردان گردیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1945ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگوئی که مگر به باغ رز رشتهامییا بر رخ خویش زعفران کشتهامیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1943
اگلی نظمکیوان گردی چو گرد مردان گردیمردی گردی چو گرد مردان گردیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1945
