صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1253

غزل شمارهٔ 1253

شاعر: رومی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: دش

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
بر ملک نیست نهان حال دل و نیک و بدش
نفس اگر سر بکشد گوش کشان می‌کشدش
22
جان دل اصل دل و اصل دلت فصل دلست
وگرش او ندهد جان ز کی باشد مددش
33
دل ز دردش چه خوشی‌ها و طرب‌ها دارد
تو مگیر آن کرم وان دهش بی‌عددش
44
ملک الموت برید از دلم آن روز طمع
که مشرف شدم از طوق حیات ابدش
55
برد سود دو جهان و آنچ نیاید به زبان
کاروانی که غم عشق خدا راه زدش
66
سوسن استایش او کرد کز او یافت زبان
سرو آزادی او کرد که بخشید قدش
77
بلبل آن را بستاید که زبانش آموخت
گل از او جامه دراند که برافروخت خدش
88
کیست کو دانه اومید در این خاک بکاشت
که بهار کرمش بازنبخشید صدش
99
میوه تلخ و ترش خام طمع بود ولی
آفتاب کرم تو به کرم می‌پزدش
1010
آفتاب از پی آن سجده که هر شام کند
چه زیان کرد از آن شاه که جان شد جسدش
1111
همه شب سجده کنان می‌رود و وقت سحر
روش بخشد که بمیرد مه چرخ از حسدش
1212
هر که امروز کند شهوت خود را در گور
هر یکی حور شود مونس گور و الحدش
1313
هر کی او اسب دواند به سوی گمراهی
کند آن اسب لگدکوب نکال از لگدش
1414
بهل ابتر تو غزل را به ازل حیران باش
که تمامش کند و شرح دهد هم صمدش
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آن که مه غاشیه زین چو غلامان کشدش

بوک این همت ما جانب بستان کشدش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1252

اگلی نظم

من توام تو منی ای دوست مرو از بر خویش

خویش را غیر مینگار و مران از در خویش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1254

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00