غزل شمارهٔ 348

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: یریست

صنف: غزل

صداکار: پری ساتکنی عندلیب

صدایی کز کمان آید نذیریست

که اغلب با صدایش زخم تیریست

مؤثر را نگر در آب آثار

کاثر جستن عصای هر ضریریست

پس لا تبصرونت تبصرونی‌ست

بصر جستن ز الهام بصیریست

تو هر چه داری نه جویانش بودی ؟

طلب‌ها گوش گیری و بشیریست

چنان کن که طلب‌ها بیش گردد

کثیرالزرع را طمع وفیریست

مشو نومید از ظلمی که کردی

که دریای کرم توبه پذیریست

گناهت را کند تسبیح و طاعات

که در توبه پذیری بی‌نظیریست

شکسته باش و خاکی باش این جا

که می‌جوید کرم هر جا فقیریست

کرم دامن پر از زر کرد و آورد

که تا وا می‌خرد هر جا اسیریست

1010

عزیزی بخشد آن کس را که خواری‌ست

بزرگی بخشد آن را که حقیریست

1111

که هستی نیستی جوید همیشه

زکات آن جا نیاید که امیریست

1212

ازیرا مظهر چیزیست ضدش

از این دو ضد را ضد خود ظهیریست

1313

تو بر تخته سیاهی گر نویسی

نهان گردد که هر دو همچو قیریست

1414

بود فرقی ز تری تا ترست خط

چو گردد خشک پنهان چون ضمیریست

1515

خمش کن گرچه شرحش بی‌شمارست

طبیعت‌ها عدو هر کثیریست

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور