غزل شمارهٔ 139

گر چنین بالد ز طوف دامنت اجزای ما

بر سر ما سایه خواهدکرد سرتا پای ما

راز دل را می توان دریافت از سیمای ما

نشأه می تابد چو رنگ از پرده مینای ما