رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 190رباعی شمارهٔ 190شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اناینستہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیصداکار: بهناز شکوهیآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای دل تو و درد او که درمان اینستغم میخور و دم مزن که فرمان اینست22نقل کریںگر پای بر آرزو نهادی یکچندکشتی سگ نفس را و قربان اینست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای دل تا ریش و خسته میدارندتدیوانه و پای بسته میدارندترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 189اگلی نظمای دوست مکن که روزها را فرداستنیکی و بدی چو روز روشن پیداسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 191◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگفتم:دل من که خانهٔ جان اینستاز دیده خراب شد که طوفان اینستعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 19◆آڈیوصداکار منتخب کریںبهناز شکوهیآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای دل تا ریش و خسته میدارندتدیوانه و پای بسته میدارندترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 189
اگلی نظمای دوست مکن که روزها را فرداستنیکی و بدی چو روز روشن پیداسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 191
گفتم:دل من که خانهٔ جان اینستاز دیده خراب شد که طوفان اینستعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 19
