رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1593رباعی شمارهٔ 1593شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: فتهہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآن دم که رسی به گوهر ناسفتهسرها به هم آورده و سرها گفته2نقل کریںکهدان جهان ز باد شد آشفتهبرتو بجوی که مست باشی خفته◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآمد بر من خیال جانان ز پگهدر کف قدح باده که بستان ز پگهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1592اگلی نظمآنکس که ز دست شد بر او دست منهاز باده چو نیست شد تواش هست منهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1594زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای جان تو بر مقصران آشفتههم جان تو عذر جان ایشان گفتهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1604میخوردم باده بابت آشفتهخوابم بربود حال دل ناگفتهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1645ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآمد بر من خیال جانان ز پگهدر کف قدح باده که بستان ز پگهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1592
اگلی نظمآنکس که ز دست شد بر او دست منهاز باده چو نیست شد تواش هست منهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1594
