غزل شمارهٔ 76

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قافیہ: رمارا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، آرش خیرآبادی

آخر بشنید آن مه آه سحر ما را

تا حشر دگر آمد امشب حشر ما را

چون چرخ زند آن مه در سینه من گویم

ای دور قمر بنگر دور قمر ما را

کو رستم دستان تا دستان بنماییمش

کو یوسف تا بیند خوبی و فر ما را

تو لقمه شیرین شو در خدمت قند او

لقمه نتوان کردن کان شکر ما را

ما را کرمش خواهد تا در بر خود گیرد

زین روی دوا سازد هر لحظه گر ما را

چون بی‌نمکی نتوان خوردن جگر بریان

می‌زن به نمک هر دم بریان جگر ما را

بی پای طواف آریم بی‌سر به سجود آییم

چون بی‌سر و پا کرد او این پا و سر ما را

بی پای طواف آریم گرد در آن شاهی

کو مست الست آمد بشکست در ما را

چون زر شد رنگ ما از سینه سیمینش

صد گنج فدا بادا این سیم و زر ما را

1010

در رنگ کجا آید در نقش کجا گنجد

نوری که ملک سازد جسم بشر ما را

1111

تشبیه ندارد او وز لطف روا دارد

زیرا که همی‌داند ضعف نظر ما را

1212

فرمود که نور من ماننده مصباح است

مشکات و زجاجه گفت سینه و بصر ما را

1313

خامش کن تا هر کس در گوش نیارد این

خود کیست که دریابد او خیر و شر ما را

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را

بیرون ز سپهر انداخت این ذوق نظر ما را

علامہ اقبالزبور عجمغزلیاتغزل شمارهٔ 46

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور