رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2403غزل شمارهٔ 2403شاعر: رومیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: انممدهصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںساقی جان غیر آن رطل گرانم مدهز آنک بدادی نخست هیچ جز آنم مده2نقل کریںشهره نگارم ز تو عیش و قرارم ز توجان بهارم ز تو رسم خزانم مده3نقل کریںجان چو توی بیشکی پیش تو جان جانکیباش مرا ای یکی هر دو جهانم مده4نقل کریںپردگی و فاش تو آفت او باش توجان رهی باش تو جان و روانم مده5نقل کریںدوش بدادی مرا از کف خود باده راچون که چنینم درآ جز که چنانم مده6نقل کریںغیر شرابی چو زر ای صنم سیمبرهیچ ندانم دگر ز آنک ندانم مده7نقل کریںنیست شدم در چمن قفل بر آن در بزنهر کی بپرسد ز من هیچ نشانم مده8نقل کریںشیر پراکندهام زخم تو را بندهامبیتو اگر زندهام جز به سگانم مده9نقل کریںزان مه چون اخترم زان گل تازه و ترمبیهمگان خوشترم با همگانم مده10نقل کریںخسرو تبریزیان شمس حق روحیانپر شده از تو دهان زخم زبانم مده◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمباده بده ساقیا عشوه و بادم مدهوز غم فردا و دی هیچ به یادم مدهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2402اگلی نظمای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخرهتا چه زند زهره از آینه و جندرهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2404آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمباده بده ساقیا عشوه و بادم مدهوز غم فردا و دی هیچ به یادم مدهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2402
اگلی نظمای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخرهتا چه زند زهره از آینه و جندرهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2404
